گفتمش آغاز درد عشق چیست؟

 گفت:آغازش سراسر بندگیست.

گفتمش پایان آن را هم بگو

گفت: پایانش همه شرمندگیست.

گفتمش درمان دردم را بگو

 گفت: درمانی ندارد بی دواست.

 گفتمش یک اندکی تسکین،

آن گفت: تسکینش همه سوز و فنا ست.

                     عشق يعنی : روزی بی صدا بارسفربستن ورفتن.  

چه غریبانه شبی است این

                            شب بارانی                   

چه سکوتی دارد

 وچه زیباست نگاه ملکوتی افق        

                       به نفس های مه آلود چنار تنها

وچه زیباست قدمهای پراز شیب نسیم سحری

که به خود می نازدلای گلبوته ی سرخ گل رز     

چه غریبانه شبی است ،

بنگر باران را که چگونه جان ز کف می برد از

                                               شوق زمین

چشم ها را وا کن،قلبها را دریاب      

                       عشق را تجربه کن، عشق را تجربه کن

که اگرعشق نباشد،غزلی نیست به جا

ودلی نیست که درعاطفه ی پنجره ها زندگی

سازشود.

دوستان،شرح پریشانی من گوش کنید      

 با من ای دوست بمان            با تو خواهم خندید 

با تو تا اوج فلک خواهم رفت     زیر چتر مهتاب  

                   با صدای پر پروانه مست

یا به آهنگ نسیم،       با تو خواهم رقصید.

با من ای دوست، بمان        تو که خود می دانی   

   که چنین غمگینم که چنین تنهایم                     

 با تواز پیله برون خواهم جست                       

مثل پروانه رها خواهم شد             

                     با سر زلف تو دل خواهم بست.

با من ای دوست، بمان     دل من شوق پریدن دارد

مثل زنبورعسل از گل رخساره تو   

               دل من شوق مکیدن دارد                

با من ای دوست بمان

                                  با من ای دوست بمان